Header image alt text

Magazyn Odlotowe Agentki

Portal dla fanów Odlotowych Agentek oraz magazynu o tych bohaterkach

Ceł dydaktyczny:utrwalanie składników zbiorów w zakresie od 1 do 6. Ćwiczenie w opanowaniu sprawności rzutów. Pomoce:kapsle od butelek po soku, lemoniadzie itp. ewentualnie kasztany przekro­jone na pół. Przebiegzabawy: dorosły na boisku rysuje na jednej linii 2 — 3 kwadraty o boku 50 cm, w odległości od siebie o 2 m je­den od drugiego. Rysuje też linię startu na 2 m przed każdym kwa­dratem. Dwojgu — trojgu dzieciom daje do ręki tę samą liczbę (tj. od 1 do 6) kapsli czy kasztanów. Na dany znak każde dziecko stojące na starcie rzuca swe kapsle do kwadratu, przed którym stoi. Na­stępnie dorosły wraz z dziećmi sprawdza, ile kapsli trafiło do dane­go kwadratu, a ile padło obok niego. Wygrywa to dziecko, które trafiło największą liczbą kapsli do kwadratu.

Cel dydaktyczny: rozróżnianie śladów na śniegu. Pomoce: sanki, narty, rower dwukołowy, laska, 4 drobne zabawki w torebkach celo­fanowych (np. miś z plastyku, piłeczka ping-pongowa, samochodzik, samolocik). Przebieg zabawy: Dorosły podczas nieobecności dzieci wyznacza na świeżym śniegu 4 trasy za pomocą płóz sanek, nart, kół roweru, śladów obuwia i laski. Trasy wychodzą z tego samego punktu, następnie rozchodzą się, krzyżują i znów rozchodzą się itd. Na końcu każdej trasy ukryta jest zabawka w celofanie. Dzieciom pokazuje się przedmioty wzięte dla zaznaczania tras, a następnie czworo dzieci (może być dwójka i potem znów dwójka) na sygnał startuj idąc po śladach wybranych z góry przez siebie. Dorosły śle­dzi czy dziecko podąża właściwą drogą. Na końcu trasy dziecko znaj­duje ukrytą zabawkę. Wygrywa to, które pierwsze znalazło zabawkę.Zabawa ta może mieć różne warianty zależne od okoliczności (śla­dy małych i dużych stóp, ślady kijka od nart, wrotek, łyżew, itp.).

  1. Co jest w tym kolorze?Cel dydaktyczny: przypomnienie barw niektórych przedmiotów. Kształcenie wyobraźni. Pomoce: kartoniki (mogą być kredki) w ko­lorach: czerwonym, zielonym, niebieskim, żółtym, pomarańczowym, brążowym, fioletowym, czarnym i białym, po 2 każdego koloru. Prze­bieg zabawy: dorosły najpierw upewnia się, czy dzieci znają nazwy wszystkich wymienionych wyżej kolorów, a następnie rozdaje dzie­ciom kartoniki (kredki) po 2, 3, 4, w zależności od liczby uczestni­ków. Drugi cały zestaw kolorowych kartoników (kredek) zatrzymuje u siebie. Następnie pokazuje jeden ze swych kartoników i pyta — kto ma kartonik w takim samym kolorze. Dziecko musi nazwać po­prawnie kolor. Następnie dorosły pyta — powiedz, co jest w tym kolorze, który trzymam w ręku? Zapytany odpowiada, np.: mak pol­ny. Jeśli odpowie poprawnie otrzymuje okalski. Jeśli nie wie — do­rosły odpowiada za niego, ewentualnie naprowadza go na dobrą odpowiedź. I zabawa toczy się dalej. Przy powtórnym rozdaniu kar­toników nie wolno powtarzać nazw przedmiotów, które były już wy­mienione poprzednio.


Cel dydaktyczny: ćwiczenie narządów mowy przy powtarzaniu zgłosek — wrrrr, tu-tu, pach, pach, der, der, dzyń, dzyń. Utrwalanie nazw kilku pojazdów. Pomoce: zasłona. Przebieg zabawy, dorosły z dzieckiem umawiają się za zasłoną (za drzwiami), jakim pojazdem pojadą razem na wycieczkę. Reszta uczestników zabawy (np. drugie dziecko z drugą osobą dorosłą), siedząca przed zasłoną, ma odgady­wać, a więc wymieniać z nazwy pojazdy na podstawie głosu, jaki wydają. I tak np. samolot — wrrr, wrrr, pociąg — pach, pach, tram­waj — dzyń, dzyń, wóz — der, der, samochód — tu, tu itp. Po pra­widłowym wymienieniu nazwy pojazdu wszyscy uczestnicy rytmicz­nie naśladują jego głos. Następnie role się zmieniają, tj. drugie dziec­ko idzie z dorosłym za zasłonę i zabawa zaczyna się od początku.

Cel dydaktyczny: przypomnienie przydatności kilku grup przed­miotów związanych ze sobą funkcją, której służą. Pomoce: 3 lalki, łopatka, wiaderko, foremki, talerzyk, kubeczek, łyżeczka, mydło, szczotka do paznokci, do zębów, ręcznik. Przebieg zabawy: Dorosły chowa zabawki po różnych kącikach, oprócz lalek. Lalki sadowi w szeregu przed dzieckiem i mówi, że jedna z nich szepnęła mu do ucha, że chciałaby się pobawić w piaskownicy, ale nie ma odpo­wiednich zabawek. Dziecko idzie szukać zabawek. Gdy znajduje właściwe — przynosi lali. Druga lalka spodziewa się gościa. Trzecia pragnie się umyć. Dzieci ustawiają przed każdą z lalek odpowiedni zestaw zabawek. 

Ceł dydaktyczny, wdrażanie do rozumienia znaczenia nazw liczb porządkowych w zakresie od 2 do 6 oraz utrwalanie nazw tych liczb. Pomoce: 12 pudełek lub puszek o jednakowym wyglądzie (np. po ka­wie Orient) oraz zabawki małego formatu, różnej treści. Przebieg za­bawy: dorosły ustawia na stole przed dzieckiem puszki po 6 w każ­dym z dwóch rzędów. Następnie rząd znajdujący się po lewej stro­nie od dziecka nazywa pierwszym, po prawej — drugim. Dalej okre­śla puszki w pierwszym i drugim rzędzie liczebnikami porządkowy­mi (puszka pierwsza, druga, trzecia itd.) w pierwszym lub w drugim rzędzie. Po tym wprowadzeniu dziecko wychodzi z pokoju, dorosły wkłada drobną zabawkę pod jedną z puszek, a następnie po powrocie dziecka do pokoju tłumaczy mu gdzie, tj. pod którą puszką, ukrył zabawkę. Dziecko powinno bez pomyłki odnaleźć ukrytą zabawkę.

Cel dydaktyczny: spostrzeganie nieznacznych różnic w wyglądzie. Utrwalanie pojęcia para. Pomoce: po dwie pary przedmiotów parzy­stych, np. rękawiczki, pantofle, skarpety itp. różniące się od siebie wielkością lub kolorem (np. jedna para dużych pantoili, jedna — małych). Przebieg zabawy: Dwoje dzieci staje naprzeciw siebie. Do­rosły jednemu i drugiemu wręcza 2 tego samego rodzaju przedmio­ty, ale nie od pary. Na hasło dorosłego: hop — dzieci odwracają się do siebie plecami i każde bierze do jednej i drugiej ręki po jednym wręczonym uprzednio przedmiocie. Na drugie hasło — hop — dzieci odwracają się do siebie przodem i wyciągają do siebie prawe ręce. Jeśli w obu prawych rękach znajdują się przedmioty od pary — dzieci wołają radośnie: do pary! udało się! Jeśli para się nie do­brała — powtarza się raz jeszcze całą zabawę. Podobnie postępuje się z innymi przedmiotami parzystymi.

  1. Zgadnij, co robię? Cel dydaktyczny: rozpoznanie słuchem dźwięku przedmiotów oraz nazywanie wykonywanych nimi czynności. Pomoce: do wyboru kil­ka zestawień dwóch lub trzech przedmiotów, np. bębenek i pałeczka, metalowa puszka i monety, karton i nożyczki, dwa klocki, cienki sztywny papier i bibułka, samochód i kluczyk do nakręcania itp. Za­słona. Przebieg zabawy:Dorosły za zasłoną wykonuje pewne czyn­ności związane z w/w przedmiotami. Dzieci odgadują słuchem, co do­rosły robi. Policz, ile razy.Cel dydaktyczny: utrwalanie znajomości liczb w zakresie od 2 do 6 klocków sześciennych lub 6 guzików jednakowej wiel­kości, bębenek z pałeczką, zasłona. Przebieg zabawy: dorosły za za­słoną wraz z jednym dzieckiem kładzie przed nim kilka (od 2 do 6) klocków. Dziecko uderza pałeczką w bębenek tyle razy, ile jest klocków, a następnie poleca innym dzieciom wykonanie jakiegoś ruchu (np. zaklaskanie, tupnięcie, wykonanie ukłonu itp.) tyleż samo razy, po czym zabawa zaczyna się od nowa.